Türkiye'deki o devasa rekabetin (ve futbol sosyolojisinin) şakayla karışık, tribün argosuna (fanatizmine) dayanan o iddialı ve kışkırtıcı tanımlamasıdır. Konuşan (muhtemelen koyu bir Fenerbahçeli) yazar; Fenerbahçe sevgisinin sonradan öğrenilen bir şey olmadığını, adeta insanın genetiğinde/köklerinde ("doğulur/din") olan daha büyük ve kapsayıcı bir aidiyet olduğunu iddia eder. Galatasaraylılığı ise daha sonradan başarıyla, kupayla veya sonradan dâhil olmakla ("olunur/tarikat") tercih edilen bir alt küme gibi göstererek, taraftarlık psikolojisini o meşhur rekabet kibriyle özetler.