Bu sosyolojik ve felsefi aforizma, modern tüketim toplumunda mülkiyet ilişkilerinin nasıl tersine döndüğünü ve insanın sahip olduğu eşyaların esiri haline gelişini anlatır. Sürekli daha fazlasını satın alıp onlara bakmak, onları korumak ve borçlarını ödemek için ölesiye çalışan modern insan, aslında eşyalarının hizmetkarı konumuna düşmüştür.