Bu söz, masum bir insanın canını yakmanın, onun ahını almanın ahlaki ve ilahi bedelinin çok ağır olacağını hatırlatır. Haksızlığa uğrayan, ezilen bir insanın ettiği feryat ve beddua (ah), eninde sonunda adaletin tecelli etmesini sağlar ve zalimi en yüksek konumunda bile olsa cezalandırır. Adalet er geç yerini bulur.