Bu söz, bireyin kendi benzersizliğini bir kusur ya da eksiklik olarak değil, aksine bir güç ve değer olarak kabul etmesinin içsel dinginliğe ulaşmadaki önemini vurgular. Toplumsal beklentilere uyum sağlamaya çalışmak veya başkaları gibi olma arzusu, genellikle kişisel huzursuzluğa yol açar. Oysa insan, kendi özgün niteliklerini, düşüncelerini ve varoluş biçimini bir erdem, yani değerli bir özellik olarak benimsediğinde, karşılaştırma ve yetersizlik hislerinden kurtulur. Bu kabul, kişinin kendisiyle barışmasını, otantik bir yaşam sürmesini ve dış dünyanın dayattığı standartlardan bağımsız olarak içsel bir tatmin ve dinginlik bulmasını sağlar. Gerçek huzur, başkalarından farklı olmanın getirdiği eşsizliği kucaklamaktan geçer.