(Türklüğün göçebe, savaşçı ve Orta Asya ruhunu anlatan çok güçlü bir jeopolitik / genetik metafordur). Türk milletinin tarihsel bir kriz, savaş veya beka sorunu yaşadığında nasıl refleks gösterdiğini açıklar. Yıllarca modernleşmiş, batılılaşmış veya o eski savaşçı ruhunu (100 yıl ara verse bile) kaybetmiş gibi görünebilir. Ancak asıl tehlike kapıya dayandığında, o genlerindeki atlı göçebe ruhu uyanır ve (ata binince) tıpkı ataları gibi tereddüt etmeden o kızıl elmaya, o bağımsızlık yoluna (hangi yöne gideceğini) doğru korkusuzca dörtnala koşar. Genetik hafıza asla silinmez.