Edebiyatın ve romantizmin o büyüleyici (illüzyonist) gücünü çok zarif bir şekilde ifade eder. Gündüz gözüyle (güneş ışığında) bakıldığında çok çirkin, sıradan, beton yığını olan bir ev veya yüzündeki kusurları net görünen bir insan; gece olup da o loş, mistik ve gölgeli (ay ışığı) atmosfere büründüğünde; tamamen farklı, kusursuz, masalsı ve şiirsel bir varlığa dönüşür. Ay ışığı, gerçeğin keskin hatlarını yumuşatan, aklı (tanımlamayı şaşırtacak) ve kusurları örten en büyük estetik hiledir.