Bu söz, aklı başında, normal olarak kabul edilen insanların aslında toplumsal normlar tarafından tek tipleştirildiğini savunan psikolojik bir eleştiridir. Herkesin aynı şekilde düşündüğü, hiçbir aykırılığın olmadığı bir 'normallik' durumu, zihinsel bir hastalıktır. Gerçek iyileşme, bireyin kendi özgünlüğünü kazanmasıyla başlar.