Bu söz, dış dünyayı bilmek ile kendini tanımak arasındaki farkı ve üstünlüğü ortaya koyar. Başkalarının karakterini, davranışlarını analiz etmek entelektüel bir bilgidir. Ancak insanın kendi zayıflıklarını, arzularını, korkularını ve sınırlarını keşfetmesi, kendi üzerinde kontrol sağlaması gerçek bilgeliğin ve zihinsel olgunluğun (akıllılığın) en yüksek seviyesidir.