(J.R.R. Tolkien'i veya epik bir fantezi/hayat yolculuğunu anımsatan) tecrübenin ve zamanın insan karakteri üzerindeki o silinmez, dönüştürücü gücünü anlatan edebi bir tespittir. Konuşan kişi, hayatta (veya mecazi olarak aşkta, savaşta) yola çıkan insanların o süreçte yaşadıkları acılar, kayıplar ve gördükleri gerçekler yüzünden nasıl paramparça ("kırıldığını") olduklarını anlatır. Yazar; büyük ve zorlu bir tecrübeden (savaştan, uzun bir aşktan veya gurbetten) dönen kişinin, yola çıkan o masum adamla uzaktan yakından alakası olmadığını, geriye eski halinden sadece "isminin kaldığını" o ağır hüzünle belirtir.