(İkili ilişkilerde veya hayata karşı alınan o "soğukkanlı" maskenin altında yatan devasa yorgunluğu/kırılganlığı anlatan çok hüzünlü bir itiraftır). İnsan, başkalarından darbe yememek, zayıf görünmemek veya tekrar hayal kırıklığına uğramamak için dışarıya karşı "Hiç kimseye ihtiyacım yok, kimseden bir şey (beklentim yokmuş)" maskesi takar. Ancak o sert ve kayıtsız maskenin altında, o kişinin kalbi sevgiye, mucizelere ve o kişinin gelmesine o kadar büyük bir (dünyalar kadar umudu) arzuyla açtır ki; dışarıyla içerisi arasındaki bu devasa çelişkiyi taşımak, insanın ruhunu (yoruldum) paramparça eder. Sahte bir umursamazlık, en ağır yüktür.