(Pablo Picasso'ya atfedilen veya postmodern bir sanat/hakikat felsefesi). Sanatın ve edebi kurgunun asıl amacını anlatır. Bir yazarın uydurduğu karakterler, bir ressamın çizdiği doğaüstü bir tablo veya bir şairin kullandığı abartılı metaforlar aslında fiziksel olarak gerçekte olmayan şeylerdir (yalandır). Ancak sanatçı, kurguladığı bu yalanlar, masallar ve illüzyonlar aracılığıyla; aslında toplumun ikiyüzlülüğünü, aşkın acısını veya insanın çaresizliğini (en saf doğruyu) bütün çıplaklığıyla yüzümüze çarpar. Sanat, gerçeği söyleyen bir yalandır.