Bu söz, insan psikolojisinin derinliklerine inen ve ifade biçimlerimizin iç dünyamızla olan kopmaz bağını vurgulayan önemli bir tespittir. İnsanın bilinçaltında yatan kaygılarının, çözülmemiş sorunlarının, yargılarının veya kabullenemediği gerçeklerin, farkında olmasa bile konuşmalarına, eleştirilerine ve genel söylemine yansıdığını ifade eder.

Dil, sadece düşüncelerin aktarıldığı bir araç değil, aynı zamanda ruh halinin, önyargıların ve gizli kalmış duyguların da aynasıdır. Bir konu hakkında aşırı tepki göstermek, sürekli aynı eleştiriyi dile getirmek veya belirli bir meseleye takılı kalmak, çoğu zaman o kişinin kendi iç dünyasında o konuyla ilgili bir hesaplaşma yaşadığının veya bir hassasiyet taşıdığının göstergesidir. Bu alıntı, sözcüklerimizin sadece ne söylediğimizi değil, aynı zamanda kim olduğumuzu ve neyle mücadele ettiğimizi de ele verdiğini hatırlatır.