(İlber Ortaylı, Uğur Mumcu veya Kemalist aydınların o meşhur ve öfkeli tarihsel "ahı" veya öngörüsüdür). Bir ülkeyi yok olmaktan kurtaran, cehaletten çekip çıkaran ve medeniyeti kuran o kurucu dehaya (Atatürk'e) karşı; yıllar sonra yalanlarla saldıran, iftira atan ve din sömürüsüyle onu unutturmaya çalışan bir kesimin varlığına isyandır. Yazar; bu muazzam fedakârlığa edilen bu "nankörlüğün", ilahi veya tarihsel bir kural olarak asla cezasız kalmayacağını; bu değerleri yıkan milletin eninde sonunda Ortadoğu bataklığında veya felaketlerde ("çok kötü") bedel ödeyeceğini öfkeli bir kehanetle fısıldar.