(Kişisel gelişimin, varoluşçuluğun ve insanın kendi kaderini eline almasını emreden o çok meşhur, sarsıcı ve eylemci motivasyon aforizmasıdır). İnsanların sürekli şikayet edip, "Kaderim bu, bu işte/evde/şehirde tıkılıp kaldım" demelerine isyan eder. Eğer mutsuzsan (memnun etmiyorsa), mazeret üretmeyi bırak; çünkü senin toprağa kök salmış, hareket edemeyen, iradesiz bir (ağaç değilsin) bitki olmadığını, ayakların, aklın ve tercih hakkın olduğunu hatırlatır. Mutsuzluğa katlanmak bir kader değil, bir korkaklık seçimidir. İrade, mekanı da kaderi de değiştirebilir.