(Sokrates, Giordano Bruno veya Deniz Gezmiş gibi bir fikir suçlusunun/devrimcinin idam sehpasındaki) güce karşı edilen o efsanevi, ölümsüzlük meydan okumasıdır. Zalimler, bir aydını veya lideri asarak/öldürerek onun savunduğu fikirleri (gerçekleri) yok edeceklerini sanırlar. Oysa konuşan kişi; o fiziksel bedenin (etin kemiğin) zaten değersiz ve fani olduğunu hatırlatırken; asıl devrimin kendi "fikirlerinde" yaşadığını ve darağacının (ölümün) o fikirleri öldürmek bir yana, onları bir efsaneye dönüştürerek sonsuza dek "yaşatacağını" korkusuzca haykırır.