(Napolyon, Büyük İskender veya devasa bir egoya/tarihsel bilince sahip olan bir liderin o "mutlak kibir" ve zafer itirafıdır). Tarihin sadece sıradan kalabalıklarla veya yıllarla değil; kuralları değiştiren, devrim yapan o büyük dâhilerin (büyük insanlarla tanınır) adıyla anıldığını savunur. Ancak yazar burada kendini o kadar büyük, eylemlerini o kadar eşsiz görür ki; yaşadığı çağı geçtim, kendinden sonra gelecek olan bütün yüzyılların bile onun gölgesinde kalacağını, onun kurduğu o mirasa muhtaç olacağını ve o yüzyılların (benimle anılacak) ona tapınacağını iddia eder. Sınır tanımaz bir liderlik manifestosudur.