(Edi ile Büdü - Susam Sokağı jargonu veya nostaljik bir pop-kültür isyanı) çocukluğun o saf, masum ve korunaklı dünyasından, yetişkinliğin o acımasız, yozlaşmış ve sorumluluklarla dolu dünyasına geçişin (büyümenin) getirdiği o varoluşsal çöküşün en yalın itirafıdır. Dünyadaki bütün antidepresanların, terapilerin veya gözyaşlarının ardında yatan o temel sorunu ("Büyümek") hedefe koyar. Yetişkinliğin, aslında insanın yavaş yavaş saflığını ve neşesini kaybettiği, telafisi olmayan kronik bir mutsuzluk ("büyüdük") olduğunu fısıldayan iç burkucu bir çaresizliktir.