(Yaşar Kemal'e atfedilen veya onun tarzını yansıtan bu edebi söz), savaşın, kan dökmenin ve acının insanlık üzerindeki tüketici etkisini efsanevi bir şekilde anlatır. Kan ve şiddet o kadar uzun sürmüştür ki, sadece o acıyı çeken masumlar değil; coğrafya (dağlar) ve hatta can almaktan usanan "ölüm" kavramı bile yorulmuştur. Böylesi bir yıkımın ardından söylenebilecek en anlamlı söz, yazılabilecek en büyük destan (şiir) artık sadece "barış" olabilir.