Bu söz, Konfüçyüs'ün insan aklının sınırlarına ve önceliklerine dair sunduğu pragmatik ve felsefi bakış açısıdır. Yaşamakta olduğumuz bu dünyayı, insan doğasını ve hayatın yasalarını tam olarak kavrayamamışken, tamamen bilinmez olan ölüm ötesini çözmeye çalışmanın öncelik hatası olduğunu vurgular.