Bu duygu yüklü, ironik ve zamanın acımasızlığına dair yapılmış hüzünlü tespit, yaşlanmanın o yenilmez gücünü insanın yüzüne vurur. Cüneyt Arkın (Malkoçoğlu/Battal Gazi), Türk sinemasında gücün, yenilmezliğin, yerçekimine meydan okuyan ("uçarak geçen") fiziksel kusursuzluğun efsanevi sembolüdür. Gençliğimizde perdede tek başına orduları deviren o "süper kahramanın", yaşlandığında sadece bir adım atabilmek için bile oğlunun omzuna (yardıma) muhtaç hale gelmesi, hayatın en trajik gerçeğidir. Bu alıntı; gençliğin, şöhretin ve bedensel gücün ne kadar geçici olduğunu, en büyük kahramanların bile sonunda zamana yenik düştüğünü muazzam bir hüzünle anlatıyor.