(Goethe'nin ünlü cehalet felsefesini anımsatan çok sosyolojik ve siyasi bir tespittir). Cehaletin tek başına (bireysel) sadece komik veya acınası olduğunu, ancak bir araya geldiğinde dünyayı yaktığını anlatır. Bilgisiz, dogmatik ve (cehalet) içindeki bir adam kahvehanede oturduğunda zararsızdır. Ancak bu cahil insanlar bir araya gelip bir ideoloji, bir tarikat, bir parti veya (örgütlü eyleme geçme) bir kalabalık oluşturduklarında; o linç kültürüyle, yakıp yıkmalarıyla ve kör fanatizmleriyle dünyanın önünde durulamaz (en tehlikeli hali) en büyük kitle imha silahına dönüşürler. Cahillerin birleşmesi, medeniyetin felaketidir.