Geçmişe takılıp kalmanın (nostaljinin veya pişmanlığın) insanı nasıl paralize ettiğini anlatan bu psikolojik uyarı, hayatın ileriye doğru akan doğasını hatırlatır. Bir arabayı kullanırken sürekli dikiz aynasına (geriye) bakarsanız, önünüzdeki yolu göremez ve mutlaka kaza yaparsınız. Aynı şekilde, sürekli eski hatalarını, bitmiş aşklarını veya kaçırılmış fırsatlarını düşünen insan; şu an elinde olan şansları, yeni insanları ve geleceği (önündeki yaşamı) göz göre göre kaybeder. Söz, geçmişin sadece bir ders olması gerektiğini, bir "yaşam alanı" olamayacağını çok pratik bir metaforla özetliyor.