Bu isyankâr ve nihilist alıntı, ahlaki kuralların veya uhrevi cezaların caydırıcılığını yitirdiği bir ruh halinin dışavurumudur. Karakter, işlediği günahların veya girdiği karanlık yolun bedelinin (cehennem) farkındadır; ancak bu farkındalık onu durdurmak yerine, daha da korkusuzlaştırır. Zaten kaybedilecek bir şeyin, kurtarılacak bir ruhun kalmadığına inanan insan, kendi yıkımına doğru büyük bir haz veya öfkeyle koşmaya başlar. "Cehennemi garantilemiş" olmanın verdiği o garip özgürlük hissi, kişiyi dünyevi veya uhrevi hiçbir sınır tanımaz hale getirir. Bu söz, geri dönüşü olmayan bir yola girmiş bir zihnin tehlikeli kararlılığını resmediyor.