Umudun ve iyiliğin en zor anlarda bile var olabileceğini anlatan şiirsel bir metafordur. Dondurucu ve ölü bir kış (kötü bir insan veya zor bir dönem), içinde çiçek açacak bir baharı (umudu) barındırdığını söylese kimse inanmaz; eylemler sözlerden daha gerçektir.