(Uğur Mumcu'nun Türkiye'deki o karanlık üçlüyü (Mafya-Tarikat-Siyaset) anlatan en kült, en efsanevi aforizmasıdır). Çürümüş bir toplumun fotoğrafını çeker. Hiç üretmeden, rüşvetle veya rantla (emeksiz zengin olanın); tek bir kitap bile okumadan, cehaletiyle televizyonlarda ahkam kesen (kitapsız bilgin olanın); ve en korkuncu da, Allah'ın dinini kullanarak, onu bir ticaret ve siyaset aracı yaparak (sermayesi din olanın) güç kazandığı bir ülkede; o insanları yönlendiren şey asla vicdan, ahlak veya Allah değildir; onları doğrudan doğruya kendi hırsları, yani (şeytan) yönetmektedir. Yozlaşmanın kutsal kitabıdır.