Gerçek gücün, bilginin ve tatminin gösterişe ihtiyaç duymadığını anlatan bu olgun aforizma, kibrin aslında bir aşağılık kompleksi olduğunu deşifre eder. Toplumda bağıran, lüks markalarla gösteriş yapan veya sürekli zekâsını kanıtlamaya çalışan insanlar (boş tenekeler), aslında içlerindeki o derin yetersizliği örtbas etmeye çalışırlar. Gerçekten güçlü birinin kaba kuvvete ihtiyacı yoktur (naziktir). Gerçekten zeki biri dinlemeyi tercih eder (sessizdir). Ve gerçekten mutlu olan biri, kendi huzurunu başkalarına kanıtlama yarışına girmez (kendi halindedir). Söz, bilgeliğin ve doymuşluğun o muazzam sessizliğini anlatır.