Pierre Bourdieu'nün (sosyolog) "Kültürel Sermaye" teorisini özetleyen, eğitim sistemindeki o "eşitlik masalını" yerle bir eden acı bir sınıfsal gerçektir. İnsanlar fakir bir çocuğun zengin bir çocukla "aynı liseye" giderse eşit şartlarda yarışacağını sanır. Oysa zengin çocuk; evinde sanat konuşulan, yurt dışını gören, müzik aleti çalan, beslenmesi sağlam ve evinde binlerce kitap olan bir "kültürel mirastan" gelir. Yazar; yoksulluğun sadece parasızlık değil, devasa bir zihinsel/sosyal "eksiklik" olduğunu; sadece okulu eşitleyerek o nesiller boyu süren sınıfsal "uçurumun/genetiğin" asla kapatılamayacağını vurucu bir şekilde anlatır.