Bu söz, evlilik kurumunun zaman içindeki rutinleşen yapısının duygular üzerindeki etkisini irdeler. Evliliğe büyük bir tutku ve aşkla başlandığında, gündelik hayatın tekdüzeliğinin ve alışkanlıkların o heyecanı köreltebileceğini; ancak saygı ve uyumla başlayan sakin evliliklerde ise zamanla paylaşılan o ortak alışkanlıkların derin bir bağlılık ve sevgi (aşk) üretebileceğini açıklar.