İktisadi ve siyasi kalkınma literatürünün (özellikle Daron Acemoğlu / Ulusların Düşüşü tarzı kuramların) temel kuralıdır. Bir ülkenin fakir olması, onun toprağının verimsizliği veya halkının tembelliği ile (coğrafyayla) açıklanamaz. Dünyada hiçbir doğal kaynağı olmayan İsviçre veya Japonya gibi ülkeler inanılmaz zenginken, petrole ve madenlere boğulmuş Afrika veya Ortadoğu ülkeleri sefalet içindedir. Yazar; yoksulluğun aslında bir "yolsuzluk, liyakatsizlik ve kötü devlet yönetimi" sonucu olduğunu, hırsız ve beceriksiz kurumların (yönetim sistemlerinin) her türlü zenginliği yok edebileceğini net bir dille ifade eder.