(Pedagojik ve sosyolojik bir anne-kız / disiplin uyarısıdır). Aşırı sevginin ve sınır koymamanın (şımartmanın) yarattığı karakter tahribatını anlatır. Bir anne; "Kızım yorulmasın, kızım üzülmesin, ben yaparım" diyerek çocuğuna hiçbir sorumluluk vermezse, onun her hatasını görmezden gelirse (fazla hoşgörülü); o çocuğa iyilik değil, dünyadaki en büyük kötülüğü yapmış olur. O çocuk hayata karşı hazırlıksız, bencil, sorumluluk almaktan korkan ve hiçbir işi beceremeyen (tembel) bir asalağa dönüşür. Disiplinsiz sevgi, çocuğu sakat bırakır.