Karl Marx'a atfedilen (ve bilimin varoluş amacını kusursuzca özetleyen) epistemolojik bir temel taşıdır. İnsanın "gözüyle" (görünenle) dünyaya baktığında algıladığı şeyler genellikle yanıltıcıdır: Dünya düz görünür, güneş dünyanın etrafında dönüyor gibi görünür veya hastalıkların sebebi kötü ruhlar (büyü) gibi görünür. Oysa o yüzeysel perdenin arkasındaki "olan şey" (hakikat), yerçekimi, yörünge mekaniği veya bakterilerdir. Yazar; insan duyularının (görünenin) yetersiz ve yanıltıcı olduğunu, gerçeği ("olan şeyi") bulmak için mutlaka deney, matematik ve şüpheciliğe ("bilime") ihtiyaç olduğunu kusursuzca özetler.