Bu söz, dindarlık iddialarındaki samimiyeti ve alçak gönüllülüğü sorgular. Her gün defalarca doğru yola ulaştırılmak için dua eden, kendi acziyetini kabul eden bir insanın; kibirle 'tek doğru benim gittiğim yoldur, diğerleri yanlıştır' diyerek kendini hatasız görmesi büyük bir inanç çelişkisidir. İnanç, hoşgörü gerektirir.