Sürü psikolojisine boyun eğmeyen, mutlak bir inanç ve bireysel liderlik tavsiyesidir. Toplum genellikle, çok inandığı bir davada veya savunduğu bir fikirde (hak bildiği yolda) etrafında kimse kalmadığında şüpheye düşer ve "herkes yanlış diyorsa belki de ben yanlışım" diyerek kalabalığa (ve güvenceye) teslim olur. Yazar; gerçek bir karakterin ve davanın, kalabalıkların alkışına veya onayına ihtiyacı olmadığını söyler. Etraftaki herkes sizi terk etse, sizi dışlasa veya size deli dese bile; inandığınız o "doğru" uğruna tek başınıza ("yalnız") devam edebilmenin o devasa ruhsal dirayetini (gücünü) asil bir dille öğütler.