Türkiye'deki (veya benzer doğu toplumlarındaki) dindarlığın ve ahlakın nasıl "şekilci" ve yozlaşmış bir hale geldiğini vuran muazzam bir sosyolojik gözlemdir. Bir insan ihale çaldığında, işçisinin maaşını vermediğinde, liyakatsiz birini işe aldığında (hak yediğinde); toplum veya din adamları buna sessiz kalır, bunu normal (veya kılıfına uydurulmuş) görür. Ancak aynı insan, sırf dini bir ritüele aykırı diye yemeği sol eliyle yerse, bütün toplum ayağa kalkıp onu "dinsiz/günahkar" ilan eder. Ahlakın şekile kurban edilmesidir.