Psikolojik tatmin ile biyolojik zevk arasındaki o derin uçurumu özetleyen bu söz, "mutluluk" kavramının yanlış anlaşılan doğasını düzeltir. Haz (pleasure); tatlı yemek, alışveriş yapmak, sosyal medyada beğeni almak veya cinsel doyum gibi dışarıdan gelen ve beyne dopamin salgılatan "kısa ömürlü" ve anlık patlamalardır. Bittiği an yerini boşluğa bırakır. Mutluluk (happiness) ise; insanın kendiyle barışık olması, sevdikleriyle kurduğu bağ, ürettiği bir eser veya erdemli bir hayat yaşamasıyla (serotonin ve oksitosin ağırlıklı) elde edilen o kalıcı, sakin ve "uzun ömürlü" içsel huzurdur. Alıntı, haz peşinde koşanların neden asla mutlu olamayacağını açıklıyor.