(Demokrasinin, vergi bilincinin ve devlet ahlakının en temel anayasasıdır (Gazi Mustafa Kemal Atatürk'e veya bir cumhuriyet aydınına ait olabilir)). İktidarların kamu kaynaklarını kendi siyasi şovları veya partizanlıkları için kullanmalarına atılmış en sert hukuki tokattır. Vatandaşın cebinden alınan o para (vergi), devletin okulu, yolu, hastanesi (memleket hizmetleri) yapılsın diye verilir; o koltukta oturan siyasetçinin partisini zengin etmesi veya kendi taraftarına (aidat değildir) dağıtması için değil. İktidar, devletin sahibi değil, emanetçisidir.