Nostaljiyi, çocukluğu ve insanın o en ilkel aidiyet hissini (anne mutfağını) anlatan son derece duygusal ve sıcak bir tespittir. İnsan büyür, evinden ayrılır, yurt dışına gider, Michelin yıldızlı lüks restoranlarda yemek yer. Ancak insanın "köklerine" dokunan, onu anında 10 yaşındaki haline, annesinin şefkatine ve o güvenli eve geri götüren şey basit bir tarhana çorbası veya ev yapımı bir yemektir. Yazar; damak tadının aslında sadece bir biyoloji olmadığını, bizzat insanın "hafızası ve yuvası" olduğunu o iç ısıtan cümleyle hatırlatır.