Zanaatkârlığın, ustalığın ve yaratıcılığın o ince felsefesini özetleyen bu harika tespit, üretenle tüketen arasındaki ahlaki farkı çizer. Gerçek bir usta (bir aşçı, sanatçı veya bilge), ortaya çıkardığı eseri sadece kendi oburca arzularını ("zıkkımlanmayı") tatmin etmek için yapmaz. Ustanın en büyük hazzı, kendi yaptığı o güzelliği başkalarına sunmak, onların o eseri takdir etmesini ("tattırmayı") ve onların hayatına dokunmasını izlemektir. Üreten insan cömerttir, sadece kendi midesini veya egosunu düşünen kişi ise hiçbir zaman gerçek bir "usta" olamaz.