Bu söz, ilişkileri sonlandırırken veya bir yerden ayrılırken köprüleri tamamen yakmamanın önemini vurgulayan pratik bir hayat dersidir. Hayatın sürprizlerle dolu olduğunu ve ileride o insanlara veya o kapıya yeniden ihtiyaç duyabileceğimizi hatırlatarak, ayrılıkların bile nezaket ve açık kapı bırakılarak yapılması gerektiğini belirtir.