Hannah Arendt'in ("Şiddet Üzerine" kitabındaki) iktidar, meşruiyet ve zorbalık kavramlarını birbirinden ayıran, siyaset biliminin en zekice ve en önemli tespitlerinden biridir. Çoğu insan diktatörlerin polis copuyla, hapisle ve şiddetle halkı ezmesinin bir "güç/iktidar" göstergesi olduğunu sanır. Oysa Arendt; gerçek bir iktidarın halkın gönüllü rızasına (onayına ve sevgisine) dayandığını söyler. Bir devlet (veya lider), söz geçiremez hale geldiğinde, inandırıcılığını (meşruiyetini/iktidarını) kaybettiğinde ayakta kalabilmek için "şiddete" başvurmak zorunda kalır. Şiddetin, gücün değil; aksine iktidarın zayıflığının (ve bitişinin) bir kanıtı olduğunu deşifre eder.