Zaman yönetimindeki ve insan psikolojisindeki en trajik gerçeği (ve ataleti) açıklar. İnsanların ömürleri boyunca en çok vakit kaybettikleri şey; yeteneklerinin, paralarının veya cesaretlerinin yetmeyeceği imkansız hayaller kurmak; geçmişteki "keşke şöyle yapsaydım" pişmanlıklarıyla kavga etmek ve kendilerini değiştiremeyecekleri (yapamayacağı şeylerle) boş kurgularla tüketmektir. Oysa elindeki o kısacık (kalan çeyrek) zamanda "yapabileceği" somut işlere odaklansa, dünyayı değiştirebilir. Odaklanma eleştirisidir.