(Dostoyevski'nin "Kumarbaz" veya "Yeraltından Notlar"ındaki) kapitalizmin ve toplumun o ikiyüzlü "saygı/değer" terazisine vurulmuş çok acı, gerçekçi ve dürüst bir tokattır. Toplum sürekli "Para önemli değil, iç güzellik/insanlık önemli" diyerek sahte bir ahlak pazarlar. Oysa yazar; dünyanın neresine gidersen git, o "insan/adam" yerine konmanın, saygı görmenin ve ezilmemenin tek bir şartı olduğunu; cüzdanındaki "paranın", dünyanın en çirkin veya en karaktersiz adamını bile anında o sahte "saygın/güçlü insana" dönüştüren dünyadaki tek sihirli güç olduğunu o alaycı nefretle fısıldar.