(Fyodor Dostoyevski'nin Karamazov Kardeşler eserindeki varoluşsal formül). Hayatın anlamını salt biyolojik hayatta kalma (nefes alma, yemek yeme) seviyesinden çıkarır. İnsanın her gün yataktan kalkması için sadece hayatta olması yetmez; uğruna mücadele edeceği bir ideale, bir aşka, bir hedefe veya inanca (uğrunda yaşanacak bir şeye) ihtiyacı vardır. Amacı olmayan bir hayat, insanı ruhen öldüren anlamsız bir boşluktur.