
İnsanın anayurdu çocukluğudur.

İnsanın anayurdu çocukluğudur.
Bu söz, insanın kime dönüştüğünü belirleyen en temel coğrafyanın fiziksel sınırlar değil, çocuklukta biriktirdiği duygusal deneyimler olduğunu vurgular. Çocukluk, dünyayı ilk kez algıladığımız, korkularımızı, sevinçlerimizi ve temel değerlerimizi inşa ettiğimiz katıksız bir güven alanıdır. Yetişkinlik hayatında karşılaştığımız fırtınalarda sığındığımız o içsel liman, karakterimizin ve kimliğimizin ham maddesinin şekillendiği bu ilk yıllardan ibarettir. Dolayısıyla insan, doğduğu topraklardan ziyade, dünyayı ilk kez anlamlandırdığı o masum çağın vatandaşıdır.
Psikolojik açıdan değerlendirildiğinde alıntı, aidiyet duygusunun mekândan bağımsızlaşarak geçmişte bir zaman dilimine sabitlendiğini gösterir. İnsan büyüdükçe ve hayatın karmaşasıyla yüzleştikçe, ruhsal olarak hep o kayıtsız şartsız kabullenildiği ve merak dolu günlerine dönmek ister. Nereye gidersek gidelim, zihnimizin kuytu köşelerinde taşıdığımız o ilk anılar, kaybolduğumuzda pusulamız, kendimizi yalnız hissettiğimizde ise sığınabileceğimiz tek gerçek evimiz olmaya devam eder.

Hemen şimdi düşünürler konulu bilgi yarışmasına katılın!
Bilgi Yarışmasına Git