Bu söz, insan psikolojisinin en temel savunma mekanizmalarından biri olan bilinmeyene karşı duyulan korkuyu ve bu korkunun toplumsal ilerleme üzerindeki engelleyici gücünü çarpıcı bir şekilde özetliyor. İnsan zihni, evrimsel ve psikolojik olarak tanıdık olanı güvenli, yeni ve yabancı olanı ise potansiyel bir tehdit olarak algılar. Alışılmış kalıpların dışına çıkmak, konfor alanını terk etmek demektir. Bu yüzden, tarihi değiştiren her büyük düşünür, bilim insanı ya da sanatçı, sunduğu yeni fikirlerle aslında toplumun yerleşik doğrularına ve güvenlik algısına meydan okumuştur.

Alıntı, yenilikçi zihinlerin karşılaştığı o derin yalnızlığı ve direnci felsefi bir boyutta ele alırken, insanlığın kolektif muhafazakarlığı yüzünden yeniye karşı takındığı düşmanca tavrı, yenilikçilerin bizzat yaşadığı tecrübeler üzerinden kanıtlıyor. Her yeni fikir, zihinsel bir devrim vaat eder ve statükonun konforuna sığınanlar için bu devrim, her zaman korkutucudur.