Bu söz, insanın dikkat, algı ve inanç sınırlarındaki tek yönlülüğü açıklayan psikolojik ve manevi bir tespittir. Zihnini ve kalbini tamamen maddi dünyaya, hırslara ve geçici zevklere yöneltenlerin manevi gerçeklere; ya da tamamen metafizik aleme odaklananların dünya gerçeklerine karşı duyarsızlaşacağını (sağır kalacağını) ifade eder.