Modern dünyanın çocukları sürekli bir yarışa sokan, onları şöhret, başarı ve rekabet hırsıyla zehirleyen yapısını eleştiren derin bir pedagojik ve psikolojik tespittir. İyi bir ebeveynliğin ölçütü, çocuğun kendi özgün kişiliğini bulmasını sağlamak ve onu yapay parıltıların, meşhur olma arzularının ötesinde, sade, huzurlu ve kendisiyle barışık bir birey olarak yetiştirebilmektir. Çocukta bu hırsın olmaması, onun içsel olarak ne denli güvende ve sevgiyle büyütüldüğünün kanıtıdır. Bu söz, bizi çocuklarımızı hırslarımızın kurbanı yapmaktan kurtarmaya, onlara sadece sevgiyi ve iç huzurunu aşılamaya davet eden bilgece bir uyarıdır.