Nietzsche'nin "Amor Fati" (Kaderini Sev) felsefesini ve Joseph Campbell'ın kahramanın sonsuz yolculuğu kuramını çağrıştıran, gerçek cesaretin hayattan kaçmak veya şikayet etmek değil; başımıza gelen her türlü zorluğu, acıyı ve kaderi vakur bir kabulle kucaklayıp onunla yüzleşmek olduğunu savunan kahramansı bir tespittir. Kaderini göğüsleyen insan, kendi hayatının efendisi olur. Bu söz, bizi başımıza gelen talihsizlikler karşısında kurban rolü oynamaktan vazgeçmeye, zorlukları birer olgunlaşma sınavı olarak görerek kendi kahramanlık hikayemizi yazmaya davet eden sarsılmaz, cesur ve felsefi bir çağrıdır.