Bilgisizliğin ve eğitimsizliğin insanın bedenini (veya milletleri) nasıl boş yere yorduğunu anlatan bir atasözüdür. Zihnini kullanmayan, plan yapmayan ve vizyonu olmayan (kafası boş) biri; her işi kas gücüyle, deneme yanılmayla ve oradan oraya şuursuzca koşuşturarak (ayağıyla) çözmeye çalışır. Aklın eksikliğini her zaman beden (veya toplum) öder.