Türkiye'nin yakın siyasi tarihine (özellikle Çözüm Süreci döneminde yaşanan Habur Sınır Kapısı olaylarına veya benzeri terörle mücadele travmalarına) duyulan muazzam bir milli öfke ve hayal kırıklığı repliğidir. Asker veya polis yıllarca dağda o teröristlerle savaşmış, arkadaşlarını şehit vermiş, kendi deyimiyle "kafasına sıkmak" için canını ortaya koymuştur. Ancak siyasetin değişen dengeleriyle, o savaştıkları kişilerin bir anda barış elçisi gibi "davulla zurnayla" karşılanıp affedilmesi, devleti koruyanların ruhunda kapanmaz bir yara açmıştır. Bu söz, emeğin ve dökülen kanın siyaset masasında hiç edilmesinin yarattığı o derin "kini" özetler.